ประวัติตำบลโป่งงาม


ประวัติศาสตร์ชุมชนโป่งงามมีข้อมูลทางประวัติศาสตร์พอสืบค้นได้ย้อนหลังไปถึงปีพ.ศ. 2400 ขุนผาฤทธิ์ ได้พาญาติพี่น้อง อพยพมาจาก จังหวัดลำพูน ด้วยเหตุผลเนื่องจาก ลำพูนในขณะนั้นแห้งแล้ง จึงต้องการหาที่ทำกินแห่งใหม่ การเดินทางสมัยนั้นต้อง เดินทางด้วยเท้า และใช้ม้า วัวสำหรับบรรทุกสัมภาระ และ สิ่งของที่จำเป็น ผ่านมาตามเส้นทาง อำเภอดอยสะเก็ด ดอยนางแก้ว เวียงกาหลง อ.แม่สรวย อำเภอเมืองเชียงราย ข้ามน้ำแม่กก น้ำจัน จนถึงเชียงแสน ซึ่งในตอนนั้นพื้นที่ อ. แม่จัน อ. แม่สาย อ. เชียงแสน รวมเป็นหนึ่งอำเภอ คือ เชียงแสน คณะของขุนผาฤทธิ์ซึ่งมีประมาณ 14 ครอบครัว ได้เดินทางเรื่อยมา จนมาพบวัดร้างแห่งหนึ่ง พระภิกษุปัญญา ซึ่งติดตามคณะมาด้วย จึงได้หยุดพักแรม และปรึกษาหารือกันว่า ทำเลตรงนี้ เป็นสถานที่ ที่มีความเหมาะสม จึงเห็นควร จะตั้งหลักปักฐานดังนั้นทั้งหมดจึงได้ตัดสินใจร่วมกันสร้างที่อยู่อาศัยเป็นชุมชนตั้งแต่่บัดนั้นเป็นต้นมา



โดยเหตุที่วัดร้างดังกล่าว ตั้งอยู่ติดกับลำน้ำซึ่งต้นน้ำดังกล่าวมีโป่งน้ำผุดขึ้นมาให้สัตว์ป่าได้ลงไปกินโป่ง ดังนั้นชาวบ้านที่อพยพมาจึงตั้งลำน้ำว่าลำน้ำโป่ง(ต้นน้ำที่กล่าวถึงคือขุนน้ำโป่งในปัจจุบันนี้) ประกอบกับ ในพื้นท ี่มีภูเขา ที่มีลักษณะ เป็นหน้าผา อยู่หลายแห่ง จึงได้มี การบูรณะปฏิสังขรวัด และตั้งชื่อว่า วัดโป่งผาและเรียกชื่อหมู่บ้านว่า บ้านโป่งตั้งแต่นั้นมา หลังจากนั้นก็มีีการแจ้ง กลับไปยังญาติพี่น้องอีกส่วนหนึ่ง ที่อยู่ทาง จังหวัดลำพูน ว่าอยู่ทางนี้แล้ว น้ำท่าอุดมสมบูรณ์จึงมีผู้อพยพเดินทางมาสมทบอยู่ตลอด จึงได้มีการขยายชุมชนออกไป ตั้งชุมชนใหม่บริเวณบ้านถ้ำ บ้าน ดง บ้านสันกอสา บ้านสันเกล็ดทอง บ้านถ้ำปลา